CzytanQA: Fakap

18 listopada 2017 | CzytanQA

Literatura faktu to zdecydowanie mój ulubiony gatunek i wie o tym większość moich znajomych. Dlatego nic dziwnego, że wśród moich tegorocznych prezentów urodzinowych znalazł się „Fakap, czyli moja przygoda z korpoświatem” – tylko pozornie humorystyczny reportaż Dana Lyonsa, 50-latka po nagłym zwolnieniu z Newsweeka zmuszonego do podjęcia pracy w Start-upie*.

Autorowi nowa praca nie podoba się już od samego początku i specjalnie się z tym nie kryje. Mając 50 lat jest dwukrotnie starszy od większości pracowników HubSpota, co poniekąd może tłumaczyć jego dyskomfort i sceptyczne podejście. Niemniej niechęć zdaje się przesłaniać mu dziennikarski obiektywizm, ponieważ poza opisem jego korpo-przygody znajdziemy w książce mnóstwo niespójnych logicznie wniosków. Przyczyn dobrych opinii byłych pracowników start-upu 50-latek upatruje w praniu mózgu, a zatrudnianie młodych według niego wynika tylko i wyłącznie z chęci obniżenia kosztów. Sam fakt, że Daniel nie potrafi wskazać chociażby jednego pozytywnego aspektu swojej pracy pozostawia wrażenie, że gdzieś po drodze stracił swoją dziennikarską rzetelność, ale czepialstwo i złośliwość pozostały. Z drugiej strony, taka perspektywa jest interesująca i odkrywcza. Komuś w moim wieku pozwala spojrzeć na świat IT z nieco innego punktu widzenia. Może rozgoryczonego i momentami nieco przesiąkniętego jadem, ale jednak innego. Lyons pokazuje, że problem „szklanej architektury” firm jest bardzo trudny do udowodnienia, a dotyczyć może nie tylko kobiet czy ludzi o innym kolorze skóry, ale również osób starszych.

W mniej osobistych rozdziałach Lyons opisuje finansową stronę działania Start-upów – skąd biorą pieniądze na rozwój, dlaczego nie przynoszą dochodów i co dzieje się z już zarobionymi pieniędzmi. Czytając te fragmenty czułam się jak podczas oglądania „The Big Short” (który bardzo polecam) – trudno oprzeć się wrażeniu, że cały układ założyciele – inwestorzy – pracownicy jest ustawiony, a ostatnie ogniwo z założenia najsłabsze i przegrane. Poza tym gdzieś między wierszami istniał – a przynajmniej takie miałam wrażenie – ukryty smutny przekaz, że nie o technologie tak naprawdę tu chodzi, że te powstają tylko przypadkiem, a to co się liczy najbardziej, to szybki i duży zysk ze sprzedaży akcji.

Dodatkowo możemy poznać wiele schorzeń, które doskwierają firmom z krótką historią i młodą kadrą. Przykładem może być efekt płotki, w którym niekompetentne osoby, kierowane podświadomym strachem przed lepszymi pracownikami, zatrudniają jeszcze mniej kompetentnych pracowników, tym samym ciągle pogarszając „jakość zasobów”. Same tym samym sztucznie podnoszą swoją wartość dla firmy. Straszne, prawda?

Całość okraszona jest zabawnymi anegdotami, które choć smutne w przekazie, sprawiają że książka wciąga jak chodzenie po bagnach i czyta się ją jednym tchem. Dlatego polecam Wam tą książkę jako rozrywkę pozwalającą uzyskać inny punkt widzenia. Tylko pamiętajcie – z przymkniętym okiem!

*tytuł był dla mnie nieco mylący, głównie dlatego, że korpo i start-up w polskim wydaniu stoją dla mnie po przeciwnej stronie barykady

Najnowsze wpisy

Czy testowanie jest dla każdego?

Do tego wpisu zainspirowała mnie dyskusja, jaka rozgorzała wokół gościnnego wpisu Marcina, który jakiś czas temu opublikowałam. Pytanie o to, czy testowanie oprogramowania jest dla każdego, pojawia się często w kończących się gorącymi wymianami zdań wątkach na grupie facebookowej Testowanie Oprogramowania.

KISS, czyli nie komplikuj, głuptasku

Łapka w górę, kto słyszał o regule KISS. Oczywiście nie mogę Was widzieć, ale wyobrażam sobie, że zgłosiłby się każdy, kto już dłuższy czas pracuje przy wytwarzaniu oprogramowania, a ten, kto pisze automaty i programuje już na sto procent.

“Mindset” to nie wszystko

Sporo czasu zabierałam się do tego, by napisać dzisiejszy wpis. I nie, wcale nie chodzi mi o to, że powinnam była go wrzucić wczoraj, ale o to, że trochę obawiam się wsadzania kija w mrowisko.

Pin It on Pinterest

Podoba Ci się wpis?

Podziel się ze znajomymi!